واذکر ربک فى نفسک تضرعا و خیفه و دون الجهر من القول بالغدو والاصال و لا تکن من الغافلین
((پروردگار خویش را به زارى و بیم ، در ضمیر خود و به آواز غیر بلند، بامداد و پسین یاد کن و از غفلت زدگان مباش .))
در این آیه حالت و چگونگى ذکر را بیان داشته و نیز میزان ذکر را هم مشخص نموده است . مرحوم علامه طباطبایى ذیل همین آیه مى نویسد: (و لا تکن من الغافلین ) این جمله تاکید امر به ذکر در اول است ، و در آن از خود غفلت نهى کرد بلکه از داخل شدن در زمره غافلان نهى فرمود و مقصود از غافلان آن کسانى هستند که غفلت در ایشان مستقر شده ، با این بیان روشن مى شود آن ذکر مطلوبى که در این آیه به آن امر شده عبارت است از این که ایشان ساعت به ساعت و دقیقه به دقیقه به یاد پروردگار باشد و اگر احیانا غفلت و نسیانى دست داد مجددا مبادرت به ذکر نموده و نگذارد که غفلت در دلش مستقر گردد.


واذکر ربک فى نفسک تضرعا و خیفه و دون الجهر من القول بالغدو والاصال و لا تکن من الغافلین
((پروردگار خویش را به زارى و بیم ، در ضمیر خود و به آواز غیر بلند، بامداد و پسین یاد کن و از غفلت زدگان مباش .))
در این آیه حالت و چگونگى ذکر را بیان داشته و نیز میزان ذکر را هم مشخص نموده است . مرحوم علامه طباطبایى ذیل همین آیه مى نویسد: (و لا تکن من الغافلین ) این جمله تاکید امر به ذکر در اول است ، و در آن از خود غفلت نهى کرد بلکه از داخل شدن در زمره غافلان نهى فرمود و مقصود از غافلان آن کسانى هستند که غفلت در ایشان مستقر شده ، با این بیان روشن مى شود آن ذکر مطلوبى که در این آیه به آن امر شده عبارت است از این که ایشان ساعت به ساعت و دقیقه به دقیقه به یاد پروردگار باشد و اگر احیانا غفلت و نسیانى دست داد مجددا مبادرت به ذکر نموده و نگذارد که غفلت در دلش مستقر گردد.