این ذکر تا عرش بالا مى رود  


حضرت باقر علیه السلام فرمود: هیچ بنده اى نیست که چون بامداد کند، پیش از آفتاب زدن بگوید:

 

اللَّهُ‏ أَکْبَرُ، اللَّهُ‏ أَکْبَرُ کَبِیراً، وَ سُبْحَانَ اللَّهِ بُکْرَةً وَ أَصِیلًا، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ کَثِیراً لَاشَرِیک‏ لَهُ، وَ صَلَّى

اللَّهُ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِه‏

 

 


جز این که فرشته اى آن ها را دریابد و در درون بال خود نهد و به آسمان دنیا بالا برد، پس فرشتگان به او

گویند: چه چیز همراه تو است ؟ گوید: با من کلماتى است که یکى ازمومنین گفته و آن ها چنین و

چنانند، پس فرشتگان گویند، خدا رحمت کند آن کس که این کلمات را گفته و او را بیامرزد، و به هر

آسمانى که بالا رود به اهل آن آسمان مانند همان حرف را بزند، و آن ها نیز گویند: خدا رحمت کند کسى

 که این کلمات را گفته و او را بیامرزد تا به حاملین عرش رسد، پس به آن ها گوید: با من کلماتى است

که یکى از مومنین به آن تکلم کرده و آن ها چنین و چنانند، پس آن ها گویند: خدا رحمت کند این بنده را

و او را بیامرزد، آن ها را ببر نزد نگهبانان گنجهاى گفتار مومنان ، زیرا اینها گنجینه هاى کلماتند تا آن ها را

 در دفتر گنجها بنویسند

 

 کافى ، ج 4، ص 297.