فضیلت حمد و آیة الکرسى و آیه شهادت و آیه ملک بعد از هر نماز

 به سند موثّق از حضرت صادق علیه السلام مرویست که چون حق تعالى امر کرد که این آیات را به زمین
 
 آورند چنگ زدند به عرش الهى و گفتند پروردگارا ما را بسوى اهل خطا و گناهکاران مى فرستى پس حق
 
 تعالى وحى کرد بسوى ایشان که بروید بسوى زمین به عزّت و جلال خودم سوگند یاد کنم که تلاوت نکند
 
 شما را احدى از آل محمد صلى الله علیه و آله و شیعیان ایشان مگر آنکه نظر رحمت کنم بسوى ایشان
 
 از رحمتهاى پنهان خود هر روز هفتاد نظر در هر نظرى هفتاد حاجت او را برآورم و او را قبول کنم هر چند
 
 معصیت بسیار کرده باشد و به روایت دیگرهر که این آیات را بعد از هر نمازبخواند او را ساکن گردانم در
 
 حَظیره قدس با هر گناهى که داشته باشد و اگر نکنم نظر کنم بسوى او بنظر رحمت خاصّ خود در هر روز
 
 هفتاد نظر کردن و اگر نکنم هر روز هفتاد حاجت او را برآورم که کمتر آنها آمرزیدن گناهان باشد و اگر نکنم
 
 او را پناه دهم از شرّ شیطان و از شرّ هر دشمنى و یارى دهم او را بر ایشان و مانع نشود او را از داخل
 
شدن بهشت غیر از مرگ و آن آیات اینها است سوره فاتحه تا آخر و آیة الکرسى تا هُمْ فیها خالِدُونَ بخواند
 
 بهتر است
 
 
و آیه شهادت یعنى :

شَهِدَ اللَّهُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَالْمَلاَّئِکَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قآئِما بِالْقِسْطِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ

گواهى دهد خدا که نیست معبود بحقى جز او و نیز فرشتگان و دارندگان علم (گواهى داده اند) که انصاف بدو پایدار است و نیست معبودى

الْعَزیزُ الْحَکیمُ اِنَّ الدّینَ عِنْدَ اللَّهِ الاِْسْلامُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذینَ اُوتُوا الْکِتابَ

جز او که عزیز و فرزانه است همانا دین نزد خدا اسلام است و اختلاف نکرده اند کسانى که کتابشان داده اند

اِلاّ مِنْ بَعْدِ مآ جآئَهُمُ الْعِلْمُ بَغْیا بَیْنَهُمْ وَمَنْ یَکْفُرْ بِایاتِ اللَّهِ فَاِنَّ اللَّهَ سَریعُ الْحِسابِ
 
مگر پس ازآنکه آمده است برایشان دانش به خاطر ستمگرى میانشان و هر که کفر ورزد به آیات خدا پس خدا زود به حساب خواهدرسید
 
 

  و آیه مُلک یعنى

 : قُلِ اللّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِى الْمُلْکَ مَنْ تَشآءُ وَ

بگو اى خداى صاحب ملک و فرمانروائى مى دهى فرمانروائى را به هر که خواهى

تَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشآءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشآءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشآءُ بِیَدِکَ الْخَیْرُ اِنَّکَ

و بستانى ملک را از هر که خواهى و عزت بخشى هر که را خواهى و زبون کنى هر که را خواهى همه خوبیها بدست تو است

عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ تُولِجُ اللَّیْلَ فِى النَّهارِ وَتُولِجُ النَّهارَ فِى اللَّیْلِ وَتُخْرِجُ

که همانا تو بر هر چیز توانائى درآورى شب را در روز و درآورى روز را در شب و بیرون آرى

الْحَىَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشآءُ بِغَیْرِ حِسابٍ

زنده را از مرده و بیرون آورى مرده را از زنده و روزى دهى هر که را خواهى بى حساب